حافظ و قبله هفتم

در كتاب «حافظ و قبله هفتم» به بررسي اشعار ديگر حافظ و جايگاه امام در آن پرداخته شده است و در ادامه آن اشعار شاعران ديگر كه درباره امام رضا(ع) مي‌باشد نيز مورد بررسي قرار گرفته است.

نام كتاب: حافظ و قبله هفتم

نويسنده: سيد عباس موسوي مطلق

ناشر: هنارس

خلاصه:

كتاب” حافظ و قبله هفتم” توسط سيد عباس موسوي نگاشته شده است. موضوع اين كتاب دریافت‏ها، و اشاراتی از برخی غزلیات جناب حافظ در خصوص حضرت رضا صلوات الله علیه می‏باشد.

خواجه حافظ برخلاف جناب سعدی مسافرت خیلی کم داشته است، سفری به یزد، سفری به اصفهان و… طبق نقل مورخین، حافظ یک سفر به مشهد مقدس داشته است که البته از کم و کیف این سفر اطلاع چندانی در دست نیست. ولی طبق حدس و گمان می‏شود گفت بعد از همین سفر عنايت حضرت شامل حال حافظ شد. جناب حافظ يك اربعين در حرم مطهر معتكف شدند و بعد از آن غزل زير را سرودند:

ای دل! غلام شاه جهان باش و شاه باش‏

پیوسته در حمایت لطف اله باش‏

از خارجی، هزار به یک جو نمی‏خرند

گو: کوه تا به کوه، منافق سپاه باش‏

چون احمدم شفیع بود روز رستخیز

گو این تن بلاکش من، پر گناه باش‏

در اين كتاب به بررسي اشعار ديگر حافظ و جايگاه امام در آن پرداخته شده است. در ادامه كتاب، اشعار شاعران ديگر كه درباره امام رضا(ع) مي‌باشد نيز مورد بررسي قرار گرفته است.

نام مقاله: حیات اجتماعی امام رضا(علیه السلام)

پژوهشگر: –

نام مجله: خيمه، شماره ۴۶

چكيده:

دوران حیات امام هشتم اوج گیری گرایش مردم به اهل بیت و دوران گسترش پایگاههای مردمی این خاندان است.چنان که می دانیم امام از پایگاه مردمی شایسته ای برخوردار بود و در همان شهر که مأمون با زور حکومت می کرد او مورد قبول و مراد همه مردم بود و بر دلها حکم می راند… نشانه ها و شواهد تاریخی ثابت می کند که (در این دوران) پایگاه مردمی مکتب علی علیه السلام از جهت علمی و اجتماعی تا حدی بسیار رشد کرده و گسترش یافته و در آن مرحله بود که امام علیه السلام مسئولیت رهبری را به عهده گرفت.

در اين مقاله به صورت مختصر به بررسي زندگاني امام در اين برهه از حياتشان پرداخته است.

انتهای پیام/.

مطالب مرتبط