تفاوت جدی بین طب اسلامی با طب سنتی

اگر دستوراتی که اسلام فقط درباره خوردن دارد را عمل کنیم، خیلی از مریضی‌ها را نمی‌گیریم. گاهی وقت‌ها به طلبه‌ها می‌گویم اگر شما سه نکته را عمل کنید ۵۰ درصد بیماری‌ها را ندارید. کی بخورید؟ چقدر بخورید؟ چه بخورید؟ ما هیچ‌کدام از این‌ها را عمل نمی‌کنیم.

به گزارش «باب الجواد» و به نقل از خبرگزاری رسا، طب اسلامی به واسطه اتصال به وحی و خالق هستی‌بخش که بهتر از هر کسی می‌داند انسان از چه ویژگی‌هایی برخوردار است و سلامتی او در چیست، بهترین و جامع‌ترین طب‌هاست که متأسفانه آن چنان‌که شایسته است، مطرح نشده است؛ ولی خوشبختانه اخیراً تحولاتی در این زمینه در حال روی دادن است و طبیعتاً موافقانی را به همراه دارد. از این رو در جهت ترویج این علم مهم، گفت‌وگویی با حجت الاسلام اصغر قائمی از اساتید اخلاق حوزه،و کارشناس مسائل اعتقادی و نویسنده کتاب معروف «اصول اعتقادات»(از کتب درسی حوزه) صورت گرفته که در ادامه می‌خوانیم.

در ابتدا درباره اهمیت طب اسلامی و چرایی موافقت شما با آن بفرمائید.

اگر ما در روایت داریم که امام باقر علیه السلام فرمود: «الکمال کل الکمال التفقه فی الدین و الصبر علی النائبه و تقدیر المعیشة؛ همه کمال در سه چیز است؛ شناخت دین، صبر بر سختی‌ها، میانه‌روی در امور زندگی.» وقتی می‌گوییم شناخت دین، فقط بحث طهارت، نجاست و وضو و غسل نیست. این‌ها احکام ساده دین است؛ دین مطالب بسیار ارزشمندی  را در باب طب و روانشناسی دارد.

من یکی دو سال با دانشجویان و اساتید پزشکی شهید بهشتی تهران که به عمره رفته بودم، به آن‌ها گفتم و الان هم با عقیده می‌گویم، به خدا قسم اگر مردم به دستورات طبی پیامبر و ائمه(ع) عمل کنند، ۹۰ درصد دکترها و آزمایشگاه‌ها بی‌کار می‌شوند. واقعا اگر مردم بدانند که پیامبر و ائمه(ع) برای سلامتی ایشان چه دستوراتی داده‌اند این‌ همه گرفتار داروهای شیمیایی نمی‌شوند. این مسئله مهمی است.

شما فرقی بین طب سنتی و اسلامی قائل هستید؟

وقتی ما می‌گوییم طب اسلامی، غیر طب سنتی است. طب سنتی یادگرفتن داروهای گیاهی و آثارش است، ولی طب اسلامی بیش از ۹۰ درصدش پیشگیری است.

اسلام طبیبی است که می‌گوید چه کار کن تا مریض نشوی، نه اینکه مریض شدی حالا برو درمان کن. نمونه‌اش در صدر اسلام، سال‌های آخر عمر پیامبر(ص) بود که یک طبیب نصرانی یک ماه در مدینه معطل شد، حتی یک نفر هم به او مراجعه نکرد. با تعجب خدمت پیامبر(ص) آمد و گفت من یک ماه است که اینجا هستم، ولی کسی به من مراجعه نکرده است. آیا غیر از من طبیب دیگری است؟ حضرت فرمود: من دستوراتی به‌ این ها داده‌ام و تازمانی که به این دستورات عمل کنند مریض نمی‌شوند. پیامبر(ص) بعضی دستورات را به او گفت. او هم بساطش را جمع کرد که از مدینه برود و به مردم گفت تا زمانی که دستورات پیامبر را عمل می‌کنید نیازی به دکتر ندارید. اسلام طبش این است.

در زمان امام عصر(عج) که حضرت دستورات را علنی می‌کند، عمر متوسط بعد از ظهور هزار سال است، نه این عمرهای کوتاه الان. ممکن است کسی بپرسد خود ائمه(ع) چرا عمر کوتاهی داشتند؟! جوابش این است که هیچ‌یک از ایشان به مرگ طبیعی از دنیا نرفته‌اند و همه را کشتند و شهید کردند، حتی خود پیامبر(ص) هم با زهر شهید شد.

اگر کسی دستورات طبی پیامبر(ص) را عمل می‌کرد عمرها طولانی می‌شد. واقعا اگر مردم بدانند اسلام و اهل بیت(ع) چه دستورات طبی و بهداشتی دارند و این‌ها را یاد بگیرند و عمل کنند حقیقتاً از طب جدید بی‌نیاز هستند و گرفتار این همه داروی شیمیایی و عوارض آن نمی‌شوند.

اگر دستوراتی که اسلام فقط درباره خوردن دارد را عمل کنیم، خیلی از مریضی‌ها را نمی‌گیریم. گاهی وقت‌ها من به طلبه‌ها می‌گویم اگر شما سه نکته را عمل کنید ۵۰ درصد بیماری‌ها را ندارید. کی بخورید؟ چقدر بخورید؟ چه بخورید؟ ما هیچ‌کدام از این‌ها را عمل نمی‌کنیم.

ساده‌ترین آداب اسلام از یک ناخن گرفتن، حمام رفتن، از یک دستشویی رفتن، نگاه می‌کنید می‌بینید چه نکات عجیبی را در سلامت جسم و جان دارد.

اگر جامعه بداند بهترین  و عالی‌ترین مسایل پزشکی و بهداشتی در کلمات اهل بیت(ع) است، رو می‌آورد. فقط طهارت و نجاست را یاد نگیریم که البته آن هم وظیفه است و باید به آن هم عمل کنیم، ولی این گوشه‌ای از دستورات اسلام است.

جایگاه حوزه را  در این باره چگونه می‌بینید؟

قبلاً نبود، ولی اخیراً بحمدلله کارهایی صورت گرفته و بسیاری از بزرگان وارد شده‌اند و حقیقتاً دارند در طب اسلامی کار می‌کنند. در حال حاضر با توجه به مخالفت شدیدی که از طرف دشمن خارجی هست، اگر حمایت شود یا لااقل مخالفت نشود و بگذارند ادامه پیدا کند ان شاء الله آینده روشنی خواهیم داشت.

اینکه می‌گوییم پیامبر(ص) «طبیبٌ دوّارٌ بِطبّه» بود، فقط طبیب روح نبود، طبیب جسم هم بود، هم برای دنیا و هم برای آخرت.

طب اسلامی در گذشته حوزه مطرح بوده است؟

در حوزه‌های قدیم بسیاری از علما متخصص طب اسلامی بودند. مرحوم میرزا علی شیرازی استاد شهید مطهری معروف است و بسیاری از بزرگان دیگر. متأسفانه مدتی غفلت شد، ولی دوباره دارند رو می‌آورند. مردم هم وقتی ببینند که با کمترین هزینه یا حتی بدون هزینه سلامتی‌شان تضمین می‌شود، استقبال می‌کنند.

نقش طب اسلامی در تبیلغ دین را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

خیلی مهم است؛ وقتی مبلغ جایی تبلیغ می‌رود، به مردم بگوید دینی که ما داریم نقش زیادی در سلامت ظاهر شما دارد و فقط برای آخرت و شب اول قبر نیست، دین برای زندگی بهترتان هم هست؛ وقتی این‌ها را بفهمند قطعا توجهشان به دین بیشتر می‌شود. خدا می‌داند که شادابی و زندگی بهتر در گرو عمل به دستورات اسلام است.

توجه به طب اسلامی چقدر در اقتصاد می‌تواند تأثیرگذار باشد؟

خیلی نقش دارد. بودجه‌ای که برای طب مصرف می‌شود واقعاً سرسام‌آور است. طبق آمار جهانی که داده شده، ایران جزء کشورهای اولِ مصرف کننده داروهای شیمیایی است. خوب چقدر این بودجه ضایع می‌شود و هیچ خاصیتی هم ندارد. اگر طب اسلامی رونق پیدا کند، در اقتصاد هم مشکلات حل می‌شود. اقتصاد و فرهنگ را درست می‌کند و آرامش روحی روانی می‌آورد.

پیشنهاد شما در رابطه با گسترش آن چیست؟

باید مسئولان حوزه تصمیم بگیرند؛ کنار درس‌های موجود، هفته‌ای یک درس هم که شده دستورات کلی اسلام درباره طب و بهداشت برپا کنند و اصلا جزء دروس حوزه شود؛ بعد مبلغین ترویج کنند، کتاب‌هایی که در این رابطه هست معرفی کنند و مردم مطالعه کنند و تشویق شوند؛ نتیجه‌اش را که دیدند، خودشان دنبال می‌کنند.

در پایان اگر نکته‌ای دارید بفرمایید. 

نکته پایانی این‌که اگر در این سال‌ها از طب اسلامی غفلت شده، به همه برادران توصیه می‌کنم که هر کس در حد توانش، مدیران در تصمیم‌گیری و دستوراتشان، استادان در کلاس‌ها و طلبه‌ها با مباحثه شروع کنند و آن‌قدر ترویج کنند که برای مردم جا بیفتد و راحتی و آرامشان فراهم شود. در روایت داریم که العلم علمان علم الادیان و علم الابدان؛ علم ادیان که روشن است و علم ابدان که پزشکی است، بهترین دستورات را از اسلام یاد بگیریم و عمل کنیم.

انتهای پیام/.

مطالب مرتبط