میلاد مبارکش

سبحان حسینی: اي حميده، نجمه را به پسرت موسي«‏عليه السلام» ببخش و همسر او كن «فانه سيله منها خير اهل الارض»؛ «همانا بزودي بهترين فرد روي زمين از او متولد مي‏شود.»

حضرت حميده«سلام‌الله‌علیها» برایم تعریف کرده‌اند که وقتي نجمه«سلام‌الله‌علیها» به خانه ما راه يافت، پيامبر«صل الله عليه و آله» را در عالم خواب ديدم به من فرمود: اي حميده، نجمه را به پسرت موسي«‏عليه السلام» ببخش و همسر او كن «فانه سيله منها خير اهل الارض»؛ «همانا بزودي بهترين فرد روي زمين از او متولد مي‏شود.»

لحظه‌ی ولادت را هم نجمه خاتون«سلام‌الله‌علیها»‌گفته‌اند: هنگامي كه پسرم علي بن موسي الرضاعليه السلام را باردار شدم، هر وقت مي‏خوابيدم، صداي تسبيح و حمد و ذكر گفتن او را از رحم خودم مي‏شنيدم. وقتي كه به دنيا آمد، يك دستش را بر زمين نهاد و سرش را به سوي آسمان بلند كرد، لب‏هايش را حركت مي‏داد كه گويي سخن مي‏گويد، در اين لحظه پدرش حضرت موسي بن جعفر«عليه السلام» وارد شد و به من فرمود: اي نجمه، كرامت پروردگارت بر تو گوارا باد.

تاریخ ولادت‌تان را دقیق نمی‌دانم، در آن اختلاف است، معروف است که در یازدهم ذی‌القعده سال صـد و چـهـل و هـشت در مدينه منوره و بعضى يازدهم ذى الحجه سنه صد و پـنـجـاه و سـه گـفـتـه انـد كـه بـعد از وفات حضرت صادق «عليه‌السلام» بوده كه پنج سـال است.

و حضرت صادق«علیه‌السلام» حسرت به دل دیدار شما به شهادت رسیدند. چـه آن‌كــه از پدرتان«عليه‌السلام» روايت شده كه مى‌فرمود: شـنـيـدم از پـدرم جـعـفـر بـن مـحـمـد«عليه‌السلام» كـه مـكـرر بـه مـن مـى‌فـرمود كه عالم آل محمد«عليه‌السلام» در صلب تو است و كاشكى من او را درك مى كردم پس به درستى او همنام اميرالمومنين على«عليه‌السلام» است.

اما این آخرین خبر نبود، خبر ولادتتان پیش‌تر از ازدواج پدر و مادر بزرگوارتان به خود امام موسی‌«علیه‌السلام»‌هم رسیده بود، همان که امام به یارانش فرمودند: در زمانی كه من خواب بودم آمد به نزد من جدم و پدرم عليهما السلام و با ايشان بود شقه اى از حرير پس آن پارچه حرير را باز كردند پـس آن پـيـراهـنى بود و در آن ، صورت اين جاريه بود، پس جد و پدرم به من فرمودند كـه اى مـوسـى ! هـر آيـنـه خـواهـد شـد از بـراى تـو از ايـن جـاريـه بـهـتـريـن اهـل زمـيـن بعد از تو و امر كردند مرا كه هر وقت آن مولود مسعود به دنيا آمد او را ( على ) نـام گـذارم و گـفـتـنـد زود اسـت كـه خـداونـد عـالم ظـاهـر كـنـد بـه او عدل و راءفت و رحمت را پس ‍ خوشا به حال كسى كه او را تصديق كند و واى بر كسى كه او را دشمن دارد و انكار او نمايد.

منابع:
قمی، شیخ عباس؛‌ منتهی‌الامال، ج ۲، صص ۴۵۵-۴۶۰
قاسم نیا، شکوه؛‌ سبزتر از بهار، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی، صص ۸-۱۸

انتهای پیام/.

مطالب مرتبط