جعفر مجتهدی

«جعفر کیمیا، ما اهل بیت هستیم، اگر به دنبال آن هستی قدم بگذار و ثابت باش.»

عارف بالله و عاشق دل سوخته اهل بیت، حاج شیخ جعفر مجتهدی در بیست و هفتم جمادی الثانی ۱۳۴۳ ه.ق برابر با اول بهمن ۱۳۰۳ در خانواده ای بسیار متدین و مرفه در شهر تبریز دیده به جهان گشود. پدر ایشان حاج میرزا یوسف از دلباختگان آستان سید الشهدا علیه السلام بود.

جعفر مجتهدی از دوران طفولیت متوجه عشق ربوبی و عشق به ائمه شد و روح بلند و بی قرار او به دنبال کشف حقایق و اسرار بر آمد و شروع به تهذیب نفس و خودسازی نمود .

در قبرستان متروکه تبریز، قبری حفر نمود و در آن شب را تا به صبح به فکر و ذکر سپری می نمود و چون دوست داشت به بینوایان کمک کند به کیمیا روی آورد وقسمتی از سرمایه پدری را در این راه صرف نمود ولی نتیجه ای نگرفت تا این که این سروش به او ندا داد:

«جعفر کیمیا، ما اهل بیت هستیم، اگر به دنبال آن هستی قدم بگذار و ثابت باش.»

او پس از آن محبت و دوستی ائمه اطهار را پیشه خود ساخت. ایشان بعد از شنیدن آن ندای آسمانی صبح روز بعد با حالتی آشفته و پای برهنه و پیاده از تبریز به قصد کربلا حرکت کرد و از مرز خسروی وارد خاک عراق شد.

ماموران حکومتی عراق ایشان را بازداشت و چندین ماه در زندان به سر برد تا این که اجازه ورود به خاک عراق را به او دادند. او مدت یک سال درنجف به پینه دوزی پرداخت و تمام املاک خود را به مستاجران بخشید، مدتی برای تکمیل ریاضت به بغداد رفت.

هشت سالی به طور مداوم در مسجد کوفه معتکف گشت و جز برای تجدید وضو و تطهیر از مسجد خارج نشد و حالتی شبیه حال شخص محتضر داشت ایشان در همین ایام با حاج ملا آقا جان زنجانی دیدار نمود.

مرحوم مجتهدی هفت سال نیز در کربلا ماند و سراسر شب را در صحن حضرت سیدالشهدا به عبادت و توسل می پرداخت و در جریان کودتای عبدالکریم قاسم بر ضد ملک فیصل به ایران بازگشت.

در ایران مدام در سفر به سر می برد و شانزده مرتبه با پای پیاده به مشهد مشرف شد و پس از حدود چهار سال اقامت در جوار حضرت امام رضا علیه السلام در تاریخ ششم رمضان ۱۴۱۶ ه.ق برابر با ۶ بهمن ۱۳۷۴ ه.ش هنگام ظهر روز جمعه دار فانی را وداع گفت و در صحن آزادی حرم مطهر، حجره بیست و چهار به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/.

مطالب مرتبط